میان میگن دل شکستن خیلی بده، خیلی کار کثیفیه، دورویی چقدر بده، چقدر جانماز آب کشیدن بده، چقدر قضاوت آدما کار ناپسندیه، چرا یکم کمتر پشت هم حرف نمیزنیم؟؟؟ برای هرکدوم از این موضوعات هم تو اینور و اونور گشتن و هزارتا متن آبکی درآوردن و میذارن تو پیجشون که ما خیانت دیدیم، دیگه به کی میشه اعتماد کرد؟ شما پشت ما بگین ولی ما که عین خیالمون نیس از بس که شاخیم.... هزارتا هم عکس از اینور و اونور جمع کردن و تند تند آپ میکنن که ما خیلی افسرده شدیم، فلسفه این دنیا چیست؟ پس کی میخوان آدما سزای اعمالشون رو ببینن..... حالا یکی ندونه آنچنان دلش کباب میشه براشون که بیا و ببین اگر یکم یکم یکم یکم به حرفایی که میزنین ایمان داشتین و عمل میکردین انقدر پست و آشغال نبودین که آدم فقط با دیدنتون بخواد بالا بیاره رو صورتتون که معدش خالی شه از کثافت دنیا بدون شما خیلی جای بهتری بود کاش کمتر نفس میکشیدین و کسی که تقلا میکنه حتما یک جای کارش لنگ میزنه وگرنه اگر محق بود هر کار کثیفی رو انجام نمیداد و خودش رو طوری مظلوم نشون نمیداد که همه بخوان دلسوزی کنن تا بتونه یار کشی کنه!!!

دیگران برات ارزش قائل ان، زحماتت رو میبینن و ازت توقع اضافی ندارن، خستگیت رو درک میکنن، مریضیت رو درک میکنن، گاهی نازت رو هم میخرن... احساس میکنی وجودت ارزشمنده و ...... نیستی که وقتی میگی ناراحتم حتی ازت نپرسن خب برای چی؟! و خستگی خودشون مهمتر از خستگی تو باشه و یه جمله فقط بگن حوصله ندارم، خب حدس بزنین چیه؟؟؟ منم حوصله ندارم پس تو بی حوصلگی منم انتظار قربون صدقه نداشته باشین

احساسی که عشق نیست رو وقتی فکر کنی که هست، فقط موجب آزارت میشه

تعهد دادی به چیزی که نه شیرینه برات نه خوشایند

توهم درد بدیه

تو ارتباط بین زن و مرد بیشترین چیزی که بهش حسودیم میشه وقتیه که مرد به خاطر زن از رفتارای بزرگونه دست برمی داره و مثل بچه ها میشه، تو یک ارتباط عاشقانه کودکانه رفتار کردن یعنی سلامتی، کودکانه رفتار کردن و صاف و بی آلایش بودن بهترین هدیه ایه که میشه به دیگران داد

پ.ن: دیالوگ سریال کره ای دکتر ها (2016) به دلم نشست

یک موقع با وجود اینکه زندگیت رو در آرامش می خوای و کاملا خودت رو دور نگه میداری از حواشی، یهو به خودت میای و میبینی ملعبه بازی دیگران شدی و انداختنت وسط داستان های تخیلی شون. یادت باشه بچه ها بازی با بزرگتر ها رو از همسن های خودشون بیشتر دوست دارن.به خودت میای و میبینی وای چقدرر تو تفکرات بچه گانه خودشون غرق شدن که نه شخصیتی مونده براشون و نه غروریته دلم ناراحتم براشون اما گاهی میگم حقشون همینه، سزای بدجنسی و خریت رو باید دید

همیشه ی خدا همین طور است. بازی زن ها با آدم؛ همیشه اولش حکمِ تفنن را دارد. اما یک کم که می گذرد؛ دو طرف می بینند که "نه، خیلی هم تفننی در کار نیست!" و گویا چیزهایی پشتش خوابیده که نمی شود نادیده اش گرفت. چیزهایی که اولش توی دل آدم، یک نقطه ی خیلی ریز است که می توانی نادیده اش بگیری. اما همین که یک کم بهش توجه نشان بدهی؛ آن قدر بزرگ می شود که همه ی دلت را ممکن است بگیرد. کافه پیانو/ فرهاد جعفری